Остана…

Сега остана тага. Недефинирана тага. Тага со причина, но без име.
~
Им се радувам на сите убави нешта што денот ги пружа. Им се смеам, ги вдишувам, ги живеам… А некако повторно длабоко во мене се борам со тоа чуство. Помешано ми е. Среќа за секој нов ден и секое ново утро… А од другата страна – тага.
~
Мислам дека се плашам да живеам без неа. Не би знаела како изгледа денот само со среќа и безгрижност, детски.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s