Сама.

Љуби, не дољубувај. Сечи. Пресечи си ја папочната врвца уште во утробата. Можеш сама. Повторувај: ти можеш. САМА. ТИ МОЖЕШ…сама. Ти си сама и покрај неговата остутност. Тоа вметни си го во мислите при секоја помисла. Убиј го. Убиј го гласот што ти се раѓа. Зашто љубиш недољубено. Недољубено не заљубувај, убивај навремено. Убивај недољубено, убиј се САМА. Порано или подоцна ќе си пресудиш. Сама. И така смртта е обоена со непредвидливост. Денес си тука, постоиш. А утре… Што е денес, во споредба со следниот миг?
Не гледај! Мижи, не погледнувај зад себе. Продолжи. Туѓиот пустош не сади го со кокичиња. Не го греј студот. Тој сам ќе исчезне со секој последен здив. Сечи. Недољубено не заљубувај, убивај навремено. Сама.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s