Празнина…

Некогаш посакувам да немам спомени… Да немам кому да се вратам, кога ќе погледнам назад… Да немам ништо што времето ќе го разнесува низ просторот… И вака и така останува само празнина.
Помеѓу сега и тогаш нема ништо освен празнина… На средина од нишката стојат расчеречени спомени од убаво време и тага која ги јаде последните остатоци надеж. Празнина…Во моментот имаш нешто што знаеш дека некогаш ќе го немаш… Празнина.
Во овој момент, сега…немаш нешто што си го имал тогаш. Празнина.
Некогаш посакувам да немам спомени, да немам ништо што времето ќе го разнесува низ просторот.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s