Шепотења (20)

Ме штипкаа за обравчињата…

Ме нарекуваа девојченце…

Растев.

Под око ме погледнуваа…

Ми се насмевнуваа…

Ми довикуваа девојко…

Растев.

Ми се приближуваа…

Љубеа…

Ме нарекуваат жена…

Растев.

А се` што сакав е 

да замижам,

денот да осамне,

времето да застане,

и светот да остане

ист во сеќавањата…

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s