Свет во обид да љуби

Неколку месеци.

Мене ми се чинат вечност.

Оставив коски да скапуваат на земи, без глас.

Тивка тишина да ги гали додека јас молчешкум се искрадувам од тој свет.

Тој познат свет.

Мој свет.

Свет на мене сличните.

Свет во обид да љуби.

Љубувај сега напразно.

Обидувај се да дишеш со раката преку усни и затнат нос.

Не оди.

Се гушам.

Слушам гласови,

ечат од далечина.

Довикуваат,

застануваат на погрешни патеки.

Стојам.

Своеволно би движела.

Неволно стојам.

Проаѓаш покрај мене,

не те гледам.

Не те приметувам,

а тука си ми пред очиве.

Очиве кои те плачат.

Очиве кои те смеат.

Живот.

Живот, поминуваш покрај мене.

Не гледам.

Мижам.

Сонувам.

Чиниш ноќта е најсветлото нешто на крајот од ова лудило.

Тунелот.

Тој тука стои,

одбројува секунди.

Судар.

Татнеж меѓу зората и јавето.

Те допирам.

Ми клизнуваш низ прстиве како прв пат.

Заминуваш.

Се лутам.

Се мрштам како што сонцето ми блешти во очите.

Изчезнуваш.

Тука си. Ми чукаш, во срцево ми чукаш.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s