Утре

Секој има кому да се врати, а каде сме ние?

По кои патишта коски оставаме,
Денови сами самуваме, а си бевме…
Си бевме и чувство.
И среќа.
И сила за новото утро…
Утре…
Утре ќе биде подобро од денес…
Некому,
можеби и тебе,
не би знаела да кажам…
Зашто не ти го слушам гласот,
ама срцето ти го чувствувам…
Ти го чувствувам како дел од моето,
а те немам…
Ме немаш…
Не, зашто не знаеш да ме задржиш,
туку зашто не ме бараш кога си требаме…
А по премногу одбивања во животов
се доведоа до тоа да те посакам,
а да се плашам да те имам,
да се плашам да ме имаш…

И ќе ми речат “можеш ти”,
ќе ми речат ќе помине…
А не сакам да ми поминеш,
сакам само сјајот во очите да ти го гледам,
па макар сјаеле од туѓа среќа…

Зашто најтешко е да немаш кому да се вратиш,
кој да те дочека…

А јас сеуште врнам на дождот и те чекам.

image

One thought on “Утре

  1. Pingback: Дојран(а) | Огледало на една душа - Mirror of a soul

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s